augustus 1, 2016

Psychotherapie

Psychotherapie is de verzamelnaam van alle therapieën die erop zijn gericht om d.m.v. een ‘nadenkend gesprek’ en eventueel ‘nadenkend schrijven en eventueel oefeningen, de cliënt te helpen zich anders te voelen en zich anders te gedragen.

Wie psychotherapie volgt, is geen ‘patiënt’ maar een ‘cliënt’.  Men moet dus niet noodzakelijk ziek of gestoord zijn.  Door een psychotherapie te doen, leert men meer over zichzelf, over zijn of haar gedachten en emoties, over eigen gedrag en eigen communicatiepatronen, over de eigen omgang met anderen etc.  In psychotherapie leert men een en ander, desgewenst, ook veranderen

De woorden ‘psychotherapie volgen’ zijn dus niet eens juist: het is de cliënt die de eigen psychotherapie doet.  Daarom staat hierboven ‘door een psychotherapie te doen’.

Binnen de psychotherapie zijn er vele soorten werkvormen.  Ze zijn ofwel gericht op de persoon van de cliënt zoals in de psychoanalyse, of ze zijn gericht op het gedrag van de cliënt zoals in de gedragstherapie of ze zijn gericht op zijn relaties in en met de verschillende systemen waarvan de cliënt deel uitmaakt zoals in de systeemtherapie.  Andere vormen van psychotherapie nemen de emoties en de lichaamsgewaarwordingen van de cliënt als uitgangspunt en vinden daarin bronnen van belangrijke informatie.  Ze worden experiëntiële psychotherapieën genoemd.  Psychotherapie kan ook het onbewuste van de cliënt als onderwerp hebben.  Dat gebeurt in een hypnotherapie.

M.i. is het aangewezen om in psychotherapie meerdere technieken uit de verschillende werkvormen te combineren om de cliënt zo snel mogelijk en zo goed mogelijk te helpen.

Het belangrijkste element, hetgeen het meeste werkzaam blijkt te zijn, is de relatie tussen de psychotherapeut en de cliënt.  Dat is wat de volksmond bedoelt met: ‘het moet klikken’.  De relatie in een psychotherapie moet een werkrelatie zijn en blijven d.w.z. een relatie van maximale aandacht en werk maar in een zo beperkt mogelijke tijd.  Omwille van het eerste is psychotherapie voor de cliënt maar ook voor de psychotherapeut echt wel vermoeiend.




© Dr. J.G. Carlier - Privacyverklaring - Webontwikkeling door COPIXA